در این قابهای نایاب از آغاز قرن بیستم، چهرهی اورشلیم را میبینیم؛ پیش از تشکیل رژیم جنایتکار صهیونیستی، دگرگونیهای سیاسی و درگیریهای سهمگین. در آن روزگار، شهر هنوز روح اصیل فلسطینی خود را حفظ کرده بود. کوچههای سنگی و بازارهای پررفتوآمد، محل دیدار مسلمانان، مسیحیان و یهودیان بومی بود که در سایهی گنبدها و دیوارهای مقدس، زندگی روزمرهشان را با آرامش و ایمان سپری میکردند. در آن دوران، اورشلیم نه شهری تقسیمشده، بلکه مرکز فرهنگی و مذهبی سرزمینی آزاد بود که از نابلس تا یافا امتداد داشت. این عکسها یادگار روزگاریاند که فلسطین در آرامش و شکوه تاریخی خود میزیست؛ پیش از آنکه اشغال و خشونت، سیمای شهر را دگرگون کند و تاریخ، زخمی عمیق بر چهرهاش بنشاند.
عکس: پنجرهای به گذشته فلسطین صد سال پیش
