ونک در گذشته از 2بخش تشکیل شده بود.
بخش شرقی یا ونک خاوری و بخش غربی یا ونک باختری.
؛ بخش هایی با هویت های متفاوت که در صفحات تاریخ تهران از آن یاد شده است.
– یکی از محله هایی که ارامنه در تهران برای نخستین بار در آنجا ساکن شدند، ده ونک بود که به آن محله ارامنه هم می گفتند.
مهرشاد کاظمی ، تهران پژوه می گوید: ونک خاوری (شرقی) را ونک ارامنه می نامیدند و قلعه ای داشت که جایی برای ارمنی های کوچنده (مهاجر) بود.
در زمان محمدشاه قاجار، به خواست وزیر او میرزا آغاسی، سیزده خانوار ارمنی از چهارمحال و بختیاری به ده ونک کوچانده شدند تا با کشت و زرع، علوفه سربازان دولتی را تامین کنند.
برای اسکان آن ها نیز دژ و قلعه ساخته شد.
به گزارش تابناک به نقل از همشهری آنلاین؛ هر چند سال هاست این قلعه از بین رفته و اثری از آن باقی نیست، اما گستره آن از باختر خیابان سئول کنونی تا خاور بزرگراه کردستان را دربرمی گرفت.
این قلعه حیاط مرکزی و چهار برج داشت.
اکنون باشگاه آرارات کنونی در جایی ساخته شده است که پیش تر زمین های قلعه بود.
کاظمی ادامه می دهد: بخش باختری هم همان ده ونک فعلی است که آن را می شناسیم و هنوز مانند گذشته تاریخ و هویت قدیمی اش را حفظ کرده است.
